Energia Ziemi

Czy zastanawiałaś się kiedyś, stąpając po swoim mięciutkim, pluszowym dywanie, co tak naprawdę kryje się pod Twoimi stopami? Współczesny świat wmawia nam, że gruba warstwa syntetycznego włókna to szczyt komfortu i luksusu. A co, jeśli powiem Ci, że ten pozornie niewinny element wystroju wnętrz jest w rzeczywistości starannie zaprojektowaną barierą, która odcina nas od pierwotnej, życiodajnej energii Ziemi?

Starożytni wiedzieli. Od starannie ubitych glinianych klepisk w słowiańskich chatach, po chłodne, kamienne posadzki rzymskich willi – podłoga zawsze była bezpośrednim łącznikiem z pulsem Matki Gai. Nikt przy zdrowych zmysłach nie izolował się dobrowolnie od tego źródła siły. Dziś jednak, oplątane siecią marketingowych kłamstw „Wielkiego Tkacza”, godzimy się na powolne energetyczne wykrwawianie we własnych domach. Czas zerwać tę syntetyczną zasłonę ignorancji.

Czy czułaś się kiedyś zmęczona i pozbawiona energii we własnym, nowocześnie urządzonym mieszkaniu? Czy mimo otwartych okien odnosisz wrażenie, że brakuje Ci tchu, a spokój ducha jest równie nieuchwytny co sygnał Wi-Fi w piwnicy? Odpowiedzią nie musi być stres w pracy czy zła dieta. Prawdziwy winowajca może być znacznie bliżej. Może patrzeć na Ciebie z każdej ściany, sufitu i podłogi.

Starożytne cywilizacje, od Sumerów po Słowian, wiedziały coś, o czym my, w pogoni za „postępem”, zdążyłyśmy zapomnieć. Ich domy – chaty z gliny, drewna i słomy – nie były jedynie schronieniem przed deszczem. Były rezonatorami, które harmonizowały energię mieszkańców z uzdrawiającymi wibracjami Matki Ziemi. A my? Mieszkamy w żelbetonowych klatkach, które skutecznie nas od tej pierwotnej siły odcinają.