Kredyt

Zdarzyło Ci się kiedyś poczuć dziwne ciepło na sercu, gdy w skrzynce mailowej pojawiło się powiadomienie o „aktualizacji harmonogramu spłat”? To nie arytmia, to budząca się więź. W dobie totalnej alienacji społecznej i zaniku głębokich relacji międzyludzkich, polski sektor bankowy wyciąga do nas pomocną dłoń, oferując coś więcej niż tylko kapitał z obłędną marżą. Oferuje nam stałą, dwudziestoletnią obecność w naszym życiu, o której Twoi znajomi z liceum mogą tylko pomarzyć.

W świecie współczesnych finansów, gdzie wskaźnik inflacji traktujemy jak prognozę pogody – z pewną rezygnacją i rozłożonym parasolem długu – narodził się nowy model konsumpcji. Instytut Finansów Emocjonalnych im. Wilka z Chmielnej w swoim najnowszym raporcie wskazuje jasno: to, ile zarabiamy, przestało mieć jakiekolwiek znaczenie dla tego, ile wydajemy. Paradoks? Skądże znowu. To czysta matematyka prestiżu, w której dwa plus dwa zawsze daje nowy model smartfona na trzydzieści sześć rat.

Przeciętny Kowalski, zniechęcony brakiem perspektyw na zakup mieszkania przed sześćdziesiątką, podjął racjonalną z punktu widzenia psychologii tłumu decyzję. Skoro nie stać mnie na fundamenty, stać mnie na elewację – i to taką, która będzie świetnie wyglądać w mediach społecznościowych. To zjawisko, nazywane przez ekspertów „inflacją godnościową”, napędza naszą gospodarkę skuteczniej niż jakiekolwiek tarcze osłonowe.