Optymalizacja

Czy zdarzyło Ci się kiedyś, że podczas niedzielnego obiadu u babci, gdy ta po raz piętnasty opowiadała o dolegliwościach sąsiadki, Twój kciuk mimowolnie drgnął w poszukiwaniu przycisku ‘X’ lub ‘Spacja’? Jeśli tak, nie jesteś chamem ani ignorantem. Prawdopodobnie jesteś ofiarą najnowszego zjawiska cywilizacyjnego, które naukowcy ochrzcili mianem ‘Instynktownej Kompresji Narracyjnej’, potocznie znanej jako Syndrom Przewijania Dialogów.

Zauważyliście ostatnio na ulicach młodych ludzi, którzy zamiast statecznie kroczyć po chodniku, rytmicznie odbijają się od betonu, przypominając skrzyżowanie kangura z profesjonalnym graczem Quake’a? To nie jest nowa moda z TikToka ani zbiorowy atak lumbago. To ‘Bunnypacking’ – rewolucyjna metoda przemieszczania się, która przenosi mechaniki z gier e-sportowych prosto na polskie krawężniki.

Współczesny człowiek nie pracuje. On „optymalizuje workflow”, „zarządza projektami osobistymi” i „hakuje” swoją dobę, jakby była ona systemem operacyjnym wymagającym pilnej aktualizacji. Kult produktywności, niczym nowa religia z Doliny Krzemowej, obiecuje nam zbawienie przez efektywność. Zamiast mantr mamy powiadomienia z aplikacji, zamiast guru – coachów od wstawania o 4:30 rano. Pytanie brzmi: czy w tej pogoni za optymalizacją każdej sekundy faktycznie optymalizujemy swoje życie, czy może jedynie konta bankowe twórców kolejnej „rewolucyjnej” aplikacji do tworzenia list zadań?