Syndrom Fakturowej Frakcjonizacji (SFF): Gdy Rachunek Dzieli Nie Tylko Koszty, Ale i Dusze. Czy To Ostateczny Upadek Dżentelmeństwa?
Współczesna cywilizacja, w swej nieustannej pogoni za pozorną sprawiedliwością i algorytmiczną precyzją, dotarła do punktu, w którym nawet najbardziej fundamentalne akty ludzkiej interakcji poddawane są bezdusznej analityce. Kiedyś zwieńczeniem spotkania, czy to przyjacielskiego, czy romantycznego, był gest – akt wzięcia na siebie odpowiedzialności, symbol hojności i fundament budowanej relacji. Dziś coraz częściej jesteśmy świadkami sceny iście dantejskiej: na stole ląduje rachunek, a wraz z nim nad zgromadzonymi zawisa widmo kalkulatora w telefonie. To nie jest zwykła księgowość. To objaw groźnej choroby społecznej, którą Instytut Etyki Stosowanej zidentyfikował jako Syndrom Fakturowej Frakcjonizacji (SFF).
SFF manifestuje się patologiczną potrzebą rozliczania każdej złotówki, każdego grosza, jak gdyby relacja międzyludzka była jedynie transakcją handlową, a wspólny posiłek audytem wzajemnych zobowiązań. Czy naprawdę stoimy na krawędzi epoki, w której gest uregulowania wspólnego rachunku zostanie uznany za nieodpowiedzialną rozrzutność, a prośba o „osobne paragony” stanie się nowym wyznaniem wiary w indywidualizm?