Kupiłeś nową produkcję RPG za trzy stówy, pobrałeś 150 giga danych i zamiast ratować świat, od trzech dni suwasz suwakiem „szerokość nozdrzy”? Spokojnie, ziomeczku, nie jesteś sam. Eksperci z Instytutu Wirtualnej Antropologii właśnie udowodnili, że to nie prokrastynacja, a poważny proces psychofizyczny.
Stoisz przed ostatnim bossem. W ekwipunku masz 99 Megaliksirów, 50 Ogonów Feniksa i legendarną amunicję, której strzegłeś jak oka w głowie przez ostatnie 80 godzin gry. Mimo to, próbujesz pokonać potwora podstawowym atakiem i miksturami kupionymi u pierwszego kupca w grze. Brzmi znajomo? Jeśli tak, to nie jesteś skąpcem. Jesteś ofiarą nowo odkrytego schorzenia.
Zdarzyło Ci się kiedyś stać w kolejce po bułki, a gdy kasjerka zapytała „coś jeszcze?”, Twój mózg na ułamek sekundy zawiesił się w poszukiwaniu opcji dialogowej ‘[Sarkazm] Tak, poproszę jeszcze sens życia’? Albo gdy znajomy opowiedział Ci historię, a Ty podświadomie czekałeś, aż powtórzy ostatnie zdanie, żebyś mógł je kliknąć i popchnąć rozmowę dalej? Spokojnie, nie musisz rezerwować wizyty w Tworkach. Według najnowszych badań, możesz po prostu cierpieć na „Syndrom Echa Dialogowego”.
